"Hee met Esmée!" hoor ik een bekende stem zeggen, ik had hem op speaker gezet. "Huh?" "Van school?" zegt ze lachend. "Ooh hoi, haha. Maar ik verwacht eigenlijk een ander telefoontje.. dus het moet kort blijven." "Maakt niet uit, ik wou alleen even zeggen dat ik een ander nummer heb." "Is goed, ik sla m zo op in mn andere mobiel.. die is aan de lader en staat dus uit.." "Vandaar dat ik je niet te pakken kreeg. Ik hang weer op hoor!" "Is goed, doeg!" "Doeg!" zegt Esmée en ze hangt op. Ik schrijf het nummer over en leg het papiertje op een plek waar ik het snel terug kan vinden. Ik leg de telefoon weer op de grond. "Het is pas kwart over 6, en ik verveel me nu al.." zeg ik zuchtend. "Nog maar 55 minuten en dat weten we zeker dat we niet gewonnen hebben.." "Hoezo 55?" "Ze kunnen toch een beetje uitlopen?" "Ooh ja klopt." zeg ik. "Trouwens, zullen we Camp Rock kijken?" "Haha ja is goed." zeg ik en haal de dvd uit de kast.
"Wachten duurt echt lang zeg" zeg ik. "Klopt het is maar 2 uur wachten maar ik verveel me zo erg he." zegt Marlous. "Hee zullen we anders een sketch doen?" "Wat is dat?" "Een grappig toneelstuk van acteurs" antwoord ik. "Wat wil je daarmee doen?" "Filmen en bewaren.." zeg ik. "En dan?" "Het een naam geven en er een show van maken?" "Ja doe maar, ik ken de film toch al bijna uit mn hoofd" zegt Marlous. We zetten het scherm en de camera op op zolder en beginnen met spelen. We doen een hele stomme scène en schieten allebei in de lach. De telefoon gaat weer af. Dit nummer staat niet op anoniem maar ik ken het nummer ook niet.. Ik neem op en zet hem op speaker. We zijn nog steeds aan het na lachen van onze domme scène.
"What's so funny?" zegt een onbekende mannenstem. "Who am I speaking with?" vraag ik. "I'm the manager from the Jonas Brothers.. You've won the contest! Congratulations!" zegt de mannenstem weer. Ik geef Marlous een blik dat ik het niet meer snap. "What?" "You've won the contest.. You're invited to the screening.." zegt de man op een hele zakelijke toon. Marlous kijkt mij met grote ogen aan. "Owh.. thank you.." zeg ik heel rustig. "We'll send you the plane tickets and other information you should know later today. We'll see you next week" "Okay, we'll be there." zeg ik en de man hangt meteen op. "AAH" gillen we allebei en springen de zolder rond. Ik ren naar beneden, roep dat we gewonnen hebben.. pak de huistelefoon uit z'n standaart en ren er zo snel mogelijk twee trappen mee op. Marlous belt haar ouders met deze informatie. Onze examens zijn al een week voorbij en we kunnen dus beginnen met pakken voor een paar dagen Amerika! Met de Jonas Brothers! We openen de mail en lezen alles door en controleren alles. Het klopt allemaal en mijn ouders lezen ook even mee. "Jullie moeten twee mensen boven de 21 mee nemen" zegt mijn vader. "We nemen mama en Marlous haar moeder mee..." zeg ik.
-In Amerika-
"Do you want a tour through the studio and directly starting with shooting afterwards or would you like to have lunch and start shooting after your lunch?" vraagt de director.
Tour? ......................................................... Lunch?
vrijdag 30 april 2010
maandag 26 april 2010
Laten gaan!
"Wie belt er nou weer op zo'n moment?!" zeg ik zuchtend. "Laat gewoon gaan joh, het management zet hun nummer echt niet op onbekend!" zegt Marlous. Dus we gaan gewoon verder met onze levens grote tekening van de Jonas Brothers. Die we gaan geven als we winnen en anders zetten we hem te koop op internet. "Wat voor kleur zullen we de achtergrond doen?" vraag ik Marlous. "Een felle kleur ofzo, dat valt lekker op.." "Nah nee, een beetje iets van gebroken wit ofzo?" "Hee trouwens, je hebt een sms gekregen!" zegt Marlous, ik open hem en lees hem "Ik kon je net niet op je andere mobiel bereiken, ik wou even zeggen dat ik een nieuw nummer heb. (deze dus, haha). Ik belde je net trouwens, hij stond perongeluk op anoniem. Xxx Esmée" "Haha Esmée belde ons dus net" zeg ik tegen Marlous. Ze knikt en tekent weer verder.
"Wachten duurt best wel lang he?" zeg ik. "Klopt, ook al is het maar twee uur wachten, het duurt echt veel te lang." zegt Marlous. "Hee, zullen we anders een sketch doen?" 'Wat is dat?" "Een soort van grappige voorstelling gedaan door acteurs" "En dan, wat wil je daarmee doen?" "Opnemen en bewaren.." zeg ik lachend. "En dan?" "Dan geven we het een naam en maken we er een show van" "Ach ja, alles is beter dan vervelen.." zegt Marlous en we zetten het witte scherm en de camera klaar op zolder. We beginnen te spelen en moeten soms heel hard lachen om onze stukjes. De telefoon gaat weer af. "Deze staat niet op anoniem.. en ik ken het nummer ook niet" zeg ik. Ik zet hem op speaker en we beginnen zenuwachtig te giechelen.
"What's so funny?" horen we een mannenstem zeggen. "Who am I speaking with?" vraag ik. "I'm the manager from the Jonas Brothers..You've won the contest, congratulations!" zegt de man nu. Ik geef Marlous een blik dat ik het even niet meer snap. "What?" "You've won the contest.. you're invited to the screening" zegt de man nu op een hele zakelijke toon. Marlous staart me met grote ogen aan. "Owh thank you!" zeg ik. "We'll send you the plane tickets and other information you should know by e-mail later today. We'll see you next week!" "Okay, we'll be there". zeg ik en de man hangt meteen weer op. "AAAH" gillen we allebei en springen de zolder rond. Ik ren naar beneden en vertel dat we gewonnen hebben, ik pak de huistelefoon uit de standaart en ren er zo snel mogelijk twee trappen mee op. Marlous belt haar ouders met deze informatie. Onze examens zijn al een week voorbij en we kunnen dus beginnen met pakken voor een paar dagen in Amerika! Met de Jonas Brothers! We openen de mail en controleren alles. Mijn ouders lezen het ook en ze zeggen "In de mail staat dat er twee mensen boven de 21 mee moeten.." "We nemen mama en Marlous haar moeder mee!" zeg ik.
- In Amerika -
"Do you want a tour through the studio and directly starting to shoot it afterwards or would you like to have lunch and start shooting after your lunch?" vraagt de director.
Tour? ...................................................................... Lunch?
"Wachten duurt best wel lang he?" zeg ik. "Klopt, ook al is het maar twee uur wachten, het duurt echt veel te lang." zegt Marlous. "Hee, zullen we anders een sketch doen?" 'Wat is dat?" "Een soort van grappige voorstelling gedaan door acteurs" "En dan, wat wil je daarmee doen?" "Opnemen en bewaren.." zeg ik lachend. "En dan?" "Dan geven we het een naam en maken we er een show van" "Ach ja, alles is beter dan vervelen.." zegt Marlous en we zetten het witte scherm en de camera klaar op zolder. We beginnen te spelen en moeten soms heel hard lachen om onze stukjes. De telefoon gaat weer af. "Deze staat niet op anoniem.. en ik ken het nummer ook niet" zeg ik. Ik zet hem op speaker en we beginnen zenuwachtig te giechelen.
"What's so funny?" horen we een mannenstem zeggen. "Who am I speaking with?" vraag ik. "I'm the manager from the Jonas Brothers..You've won the contest, congratulations!" zegt de man nu. Ik geef Marlous een blik dat ik het even niet meer snap. "What?" "You've won the contest.. you're invited to the screening" zegt de man nu op een hele zakelijke toon. Marlous staart me met grote ogen aan. "Owh thank you!" zeg ik. "We'll send you the plane tickets and other information you should know by e-mail later today. We'll see you next week!" "Okay, we'll be there". zeg ik en de man hangt meteen weer op. "AAAH" gillen we allebei en springen de zolder rond. Ik ren naar beneden en vertel dat we gewonnen hebben, ik pak de huistelefoon uit de standaart en ren er zo snel mogelijk twee trappen mee op. Marlous belt haar ouders met deze informatie. Onze examens zijn al een week voorbij en we kunnen dus beginnen met pakken voor een paar dagen in Amerika! Met de Jonas Brothers! We openen de mail en controleren alles. Mijn ouders lezen het ook en ze zeggen "In de mail staat dat er twee mensen boven de 21 mee moeten.." "We nemen mama en Marlous haar moeder mee!" zeg ik.
- In Amerika -
"Do you want a tour through the studio and directly starting to shoot it afterwards or would you like to have lunch and start shooting after your lunch?" vraagt de director.
Tour? ...................................................................... Lunch?
vrijdag 23 april 2010
You decide: intro
Dit is dus mijn nieuwe Fan Fiction. Ik hoop dat jullie het met plezier lezen en ook reacties achter zullen laten. Remember; het is een Fiction, dus alles hierin is nep.
-------
Het is het einde van het schooljaar, het examenjaar welliswaar. Het laatste jaar heb ik met mijn vriendinnen doorgebracht, inclusief ups en downs met die vriendinnen. Maar er zijn mensen die me nooit neerlaten, mijn mede Jonas Brothers fans, mijn beste vriendin en mijn overbuurmeisje. Ik ben 17 en heb een lichte obsessie met beroemdheden (het gaat alleen zo ver dat ik er alles van wil weten hoor, valt dus nog mee). Ik zit in een musical groep en mijn passies zijn schrijven en tekenen. Echt een talent heb ik niet, dacht ik net ergens goed in te zijn.. bleken anderen veel beter te zijn. Elke keer weer... zeer frustrerend! Populair op school ben ik niet, ik heb een groep vrienden waar ik mee rond hang en dat is het. Waarschijnlijk komt dat ook door dat ik goed kan leren en hoge cijfers haal. In mijn klas zijn er mensen die alleen met me praten als ze iets van me willen weten en er zijn ook mensen die mij echt aardig vinden en daar ga ik dan ook gewoon mee om.
Ik loop door de winkel opzoek naar schoenen voor onder mijn gala jurk, ik heb binnenkort gala. Soms zou ik willen dat ik naar een 'red carpet' kon. Maar dat is dus voor beroemde mensen, dus niet mensen zoals ik. Wat ook leuk zou zijn: beroemde merken die willen dat jij hun kleren draagt om ze te promoten! Ik pak een doos van de schappen en pas de schoenen, de schoenen zijn leuk maar hebben een iets te hoge hak voor mij. Daar kan ik echt niet de hele avond op lopen! Dus ik doe ze uit, stop ze in de doos en leg die weer op het schap. "Heb je al iets gevonden?" vraagt mijn moeder. "Hmm nee.. niet echt.." zeg ik terug. "Wat vind je van deze dan?" vraagt mijn moeder. Ik bekijk de schoenen, ze zijn leuk, passen bij de jurk én het hakje is goed! "Mag ik die?" vraag ik. "Tuurlijk" zegt mijn moeder ze rekent ze af bij de kassa en we gaan naar huis.
Bij het gala is een rode loper uitgerold, ik stap uit de auto en wacht buiten op mijn vriendje. Ondertussen maak ik foto's van mij en wat vriendinnen. Als alle jongens uit de groep er zijn gaan we naar binnen. Bij de garderobe zegt Marlous tegen mij "Heb je het gehoord?" "Nee?" "De Jonas Brothers houden een wedstrijd.. het creatiefste duo wint een plaats in hun nieuwste music video!" zegt Marlous blij. "Doe jij al mee?" "Nee, maar zullen we samen mee doen?" "Ja is goed!" zeg ik blij en we laten onze jassen mee nemen. Het resultaat: ik ben de hele avond hyper en doe steeds een overwinningsdansje wat de groep schijnbaar nogal amuserend vind.
-twee dagen later-
"Oké ik klik op insturen hoor!" zeg ik en beweeg de muis naar de knop toe. We zitten achter de laptop heel zenuwachtig alles in te vullen. "Nee wacht!" "Missen we iets?" vraag ik geschrokken. "Hebben we onze namen?" "ja dat was de 1e vraag.." "oké" zegt Marlous. We hebben alles nu vier keer nagelopen en ik klik dus maar op insturen. Nu nog wachten op een 'call back' voor de screening! Vandaag moet iedereen het ingestuurd hebben en tussen 8 AM en 10 AM PST worden de winnaars terug gebeld. Dat is in nederland tussen 5 en 7 in de avond. Marlous blijft slapen dus kunnen we samen de telefoon bewaken. We zitten te zitten en staren naar de telefoon.
Zoals gepland... gaat om kwart voor 6 de telefoon, van een nummer dat als 'onbekend' wordt weer gegeven. Plots worden we allebei heel erg zenuwachtig en durven niet op te nemen.
Opnemen? .......................................................... Laten gaan?
-------
Het is het einde van het schooljaar, het examenjaar welliswaar. Het laatste jaar heb ik met mijn vriendinnen doorgebracht, inclusief ups en downs met die vriendinnen. Maar er zijn mensen die me nooit neerlaten, mijn mede Jonas Brothers fans, mijn beste vriendin en mijn overbuurmeisje. Ik ben 17 en heb een lichte obsessie met beroemdheden (het gaat alleen zo ver dat ik er alles van wil weten hoor, valt dus nog mee). Ik zit in een musical groep en mijn passies zijn schrijven en tekenen. Echt een talent heb ik niet, dacht ik net ergens goed in te zijn.. bleken anderen veel beter te zijn. Elke keer weer... zeer frustrerend! Populair op school ben ik niet, ik heb een groep vrienden waar ik mee rond hang en dat is het. Waarschijnlijk komt dat ook door dat ik goed kan leren en hoge cijfers haal. In mijn klas zijn er mensen die alleen met me praten als ze iets van me willen weten en er zijn ook mensen die mij echt aardig vinden en daar ga ik dan ook gewoon mee om.
Ik loop door de winkel opzoek naar schoenen voor onder mijn gala jurk, ik heb binnenkort gala. Soms zou ik willen dat ik naar een 'red carpet' kon. Maar dat is dus voor beroemde mensen, dus niet mensen zoals ik. Wat ook leuk zou zijn: beroemde merken die willen dat jij hun kleren draagt om ze te promoten! Ik pak een doos van de schappen en pas de schoenen, de schoenen zijn leuk maar hebben een iets te hoge hak voor mij. Daar kan ik echt niet de hele avond op lopen! Dus ik doe ze uit, stop ze in de doos en leg die weer op het schap. "Heb je al iets gevonden?" vraagt mijn moeder. "Hmm nee.. niet echt.." zeg ik terug. "Wat vind je van deze dan?" vraagt mijn moeder. Ik bekijk de schoenen, ze zijn leuk, passen bij de jurk én het hakje is goed! "Mag ik die?" vraag ik. "Tuurlijk" zegt mijn moeder ze rekent ze af bij de kassa en we gaan naar huis.
Bij het gala is een rode loper uitgerold, ik stap uit de auto en wacht buiten op mijn vriendje. Ondertussen maak ik foto's van mij en wat vriendinnen. Als alle jongens uit de groep er zijn gaan we naar binnen. Bij de garderobe zegt Marlous tegen mij "Heb je het gehoord?" "Nee?" "De Jonas Brothers houden een wedstrijd.. het creatiefste duo wint een plaats in hun nieuwste music video!" zegt Marlous blij. "Doe jij al mee?" "Nee, maar zullen we samen mee doen?" "Ja is goed!" zeg ik blij en we laten onze jassen mee nemen. Het resultaat: ik ben de hele avond hyper en doe steeds een overwinningsdansje wat de groep schijnbaar nogal amuserend vind.
-twee dagen later-
"Oké ik klik op insturen hoor!" zeg ik en beweeg de muis naar de knop toe. We zitten achter de laptop heel zenuwachtig alles in te vullen. "Nee wacht!" "Missen we iets?" vraag ik geschrokken. "Hebben we onze namen?" "ja dat was de 1e vraag.." "oké" zegt Marlous. We hebben alles nu vier keer nagelopen en ik klik dus maar op insturen. Nu nog wachten op een 'call back' voor de screening! Vandaag moet iedereen het ingestuurd hebben en tussen 8 AM en 10 AM PST worden de winnaars terug gebeld. Dat is in nederland tussen 5 en 7 in de avond. Marlous blijft slapen dus kunnen we samen de telefoon bewaken. We zitten te zitten en staren naar de telefoon.
Zoals gepland... gaat om kwart voor 6 de telefoon, van een nummer dat als 'onbekend' wordt weer gegeven. Plots worden we allebei heel erg zenuwachtig en durven niet op te nemen.
Opnemen? .......................................................... Laten gaan?
Abonneren op:
Posts (Atom)